در جریان همایش «۱۲ روز جنگ تحمیلی؛ تجربه‌ای در انسجام ملی و تقویت مؤلفه‌های مدیریت بحران» که عصر روز دوشنبه در کرج برگزار شد، امین مقومی، رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور، با اشاره به ابعاد چندلایه جنگ اخیر، بر ضرورت بازتعریف مدیریت بحران در کشور تاکید کرد.

وی با بیان اینکه جنگ ۱۲ روزه، هرچند کوتاه‌مدت اما بسیار پر شدت و پیچیده بود، اظهار داشت: این جنگ با ترکیبی از تهدیدات سخت (نظامی و فیزیکی) و نرم (روانی، رسانه‌ای و اطلاعاتی) همراه بود و نشان داد که ساختار فعلی مدیریت بحران کشور نیازمند تحول بنیادین است.

مقومی با تأکید بر اهمیت انسجام ملی در مواجهه با بحران‌ها افزود: این انسجام نباید صرفاً در سطح عمومی باقی بماند، بلکه باید در میان متخصصان، مدیران اجرایی و نهادهای فنی نیز نهادینه شود. هم‌افزایی میان نهادهای تخصصی می‌تواند در لحظات بحرانی، سرعت واکنش و کیفیت تصمیم‌گیری را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

وی با اشاره به خلأهای قانونی موجود در حوزه مدیریت بحران گفت: قوانین فعلی، به‌ویژه قانون مدیریت بحران، به‌طور جامع به شرایط جنگی و تهدیدات نوین نپرداخته‌اند و لازم است با بهره‌گیری از تجربیات اخیر، بازنگری و به‌روزرسانی شوند.

در بخش آسیب‌شناسی، رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور به نقش پدافند غیرعامل اشاره کرد و افزود: اگرچه در جریان حملات اخیر، ساختمان‌ها آسیب‌های گسترده‌ای ندیدند، اما پراکندگی جغرافیایی و نوع هدف‌گیری دشمن صهیونیستی نقش مهمی در کاهش خسارات ایفا کرد. این تجربه نشان داد که طراحی شهری و جانمایی زیرساخت‌ها نیز باید با رویکرد پدافند غیرعامل بازنگری شود.

مقومی همچنین به اجرای ناقص مبحث ۲۱ مقررات ملی ساختمان اشاره کرد و خاطرنشان ساخت: این مبحث که به اصول پدافند غیرعامل در ساخت‌وسازها می‌پردازد، هنوز به‌طور کامل در پروژه‌های عمرانی کشور اجرایی نشده و نیازمند الزام‌آوری بیشتر و نظارت دقیق‌تر است.

وی در ادامه با اشاره به نوع آسیب‌های وارده در جنگ اخیر گفت: بخش عمده‌ای از خسارات ساختمانی ناشی از شکست شیشه‌ها بوده است. این موضوع نشان می‌دهد که حتی جزئی‌ترین عناصر ساختمانی، در شرایط بحرانی می‌توانند به نقاط آسیب‌پذیر تبدیل شوند. بنابراین، به‌روزرسانی استانداردهای طراحی، استفاده از مصالح مقاوم‌تر و آموزش تخصصی مهندسان در این زمینه ضروری است.

در پایان، مقومی بر لزوم تدوین «نقشه راه مهندسی بحران» تأکید کرد؛ سندی راهبردی که بتواند نقش مهندسان را در سه مرحله پیش از بحران، حین بحران و پس از بحران به‌طور دقیق تعریف کند و مسیر عملیاتی برای ارتقای تاب‌آوری شهری و سازه‌ای کشور فراهم آورد.